مجتمع مسکونی آسمان سرا

اطلاعات پروژه:

کانسپت به گفته ویکی پدیا این گونه تعریف شده است:

کانسپت در معماری به معنای ایده بزرگ پشت یک طرح است.

کانسپت برنامه های کلی یک طرح (بدون مشخص شدن جزئیات) برای مسائل کلی هست.

طرح پروژه برای یک زمین 4800 متری با کشیدگی شمالی جنوبی با طول حدود 100 متر

 (بر شرقی به سمت شاهین شمالی)‌ شکل گرفته است.

کانسپت آسمان سرا ایجاد یک حجم ال شکل در زمین است که با توجه به حرکت خورشید در طول روز (با توجه به زاویه تابش و تلاش در جهت ورود نور مطلوب) و دید به درختهای سمت جنوب و شمال غرب می باشد. ساختمان در سمت جنوب زاویه دید وسیعی دارد و با توجه به شیب نسبی بالا به پایین شهر شکل گرفته است.

در اکثر ساختمانهایی که دیده اید و در مقیاس بزرگ تعریف شده اند به واحد های خوب و متوسط و بد از لحاظ دید و نور تقسیم می شوند.

واحد هایی که فضاهای اصلی آنها (مثل نشیمن و سالن) از سمت یک نورگیر (پاسیو) نور میگیرند نور کمتری دارند. در طبقات پایین تر با عمق نفوذ کم و دید به یک دیوار و گاهی پنجره های واحد های روبرو سر و کار دارند. این خانه ها اکثرا در بلند مدت خسته کننده هستند و سرزندگی و تغییرات فصول و اتفاقات فضای بیرون از داخل خانه درک نمیشود.

 در مقابل در صورت وجود عمق دید (پرسکتیو باز) به هر منظره ای، فضایی دلباز و ویو (دیدهای) متحرک و زنده شکل می گیرد.

شکست های نما باعث افزایش سطح واحد ها برای نورگیری و دید و عدم اشراف واحد ها به یکدیگر می شود.

اگر واحد ها را (از لحاظ متراژ و تعداد واحد ها در هر طبقه) گوشت بنامیم و نما را پوست، بین گوشت و پوست باید نسبتی وجود داشته باشد.

محدودیت سطح پوست با تعداد واحد ها (گوشت) معمارها را وادار می کند چین خوردگی در نما را برای افزایش پوسته ایجاد کنند.

مساله دیگری که در کانسپت به آن پرداخته شده است وجود فضاهای خالی میان احجام و  بعضی از واحد هاست.

این فضاهای خالی حیاطهای میانی ایجاد میکنند. یعنی سعی شده همان حیاط هایی که در قدیم همه خانه ها داشتند  احیا شود. از طرفی بچه ها در قدیم به محله ها و کوچه ها میرفتند و با هم تعامل داشتند که کودکان  نسل جدید به دلایل زیادی از  حضور در این فضاها محروم هستند.

این دلایل عبارتند از گسترش تک فرززندی و وسواس و نگرانی والدین، نا امنی در خیابانها و کوچه ها برای عابرین (مثلا در یک پیاده رو ورود و خروج زیاد ماشین از پارکینگ ها صورت می گیرد)، افزایش آمار دزدی و سایر موارد.

در آسمان سرا و پروژه هایی از این دست، فضاهای باز و نیمه باز تحت کنترل میتواند تا حد زیادی جایگزین همان باغ، کوچه و محله های قدیم باشد.

البته این مزیت فقط برای بچه ها نیست، ساکنین هم برای استفاده از نور و اکسیژن و جریان هوای تازه احتیاج به فضاهایی در دسترس و نزدیک و محدود شده (امن) دارند.

به قول فیروز فیروز(معمار معاصر ایرانی) طبیعت خوشبختی است و این موضوع خیلی ساده است.

استفاده از انرژی های تجدید پذیر و فضای سبز ، با هدف ایجاد یک مجموعه ای که بتواند به عنوان یک باغ سبز عمودی در شهر مطرح گردد که نیازهای انرژی و آبهای دفعی خود را در مجموع مدیریت کند مسئله زیست محیطی در طراحی پروژه بود.

در مورد حجم و نما ی ساختمان آسمان سرا این پر و خالیها از زوایای دید دورتر جذابیت زیادی ایجاد میکنند، پر و خالیها در طول روز های آفتابی سایه اندازی دارند و در شب ریتم نور داخل واحد ها و فضاهای میانی و تراسها هارمونی متناسبی را به بیننده القا می کند.

یک فضای خالی در قسمتی از ساختمان به ارتفاع چند طبقه ایجاد شده تا هوای بین غرب و شرق ساختمان در میانه بنا جابه جا شود و در ضمن در طول روز از بلوار شاهین به سمت غرب که نگاه کنید یک تکه از آسمان را در یک قاب میبینید.

در کل حجم و نما حالت صلب و سنگین ندارد و مقایس حجم به قطعات کوچک تر خرد شده است تا مهمان ناخوانده ای برای بافت منطقه نباشد.

سبزینگی و حضور درختها و فضای سبز فراوان در آسمان سرا  به ساکنین و بیننده های بیرون این احساس را میدهد که در میان باغهای معلق در ارتفاع زندگی میکنند، انگار سهم درختها در شهر از سطح به روی نما کشیده شده است.

این الگو، یعنی وجود فضای سبز زیاد در نما، در هر چهار پروژه نسل جدید ساختمانهای مسکونی در تهران باغ ایرانی (شرکت لوتوس در فرشته)، برج مهر آفرین زعفرانیه (آقای رزازیان، طراحی محمد رضا نیکبخت)، بهشت نیاتوس الهیه (برادران صحیح النسب) و آسمان سرا وجود دارد.

در مقاله ای در مورد معرفی همزمان این چهار پروژه با مشابهت هایی در برنامه ریزی و طراحی اشاره شده است.

 10 درصد از متراژ هر واحد، تراس برای آن در نظر گرفته شده است؛ که باعث ارتباط ساکنین با طبیعت در حریم خصوصی خودشان میشود.

در هر طبقه حدود بیست واحد با متراژهای 100 تا 180 متر مربع وجود دارد. در مورد پروژه های مشابه این تعداد واحد در عمده مناطق معمولا با راهرو های طولانی روبرو هستیم که آدم را به یاد مدارس قدیم یا بیمارستان ها می اندازد.

در ساختمان آسمان سرا طرح معماری به گونه ای است که با ایجاد شکست ها و در نظر گرفتن فضاهای مبله بزرگ متعدد، از طولانی شدن بیش از حد راهرو ها پرهیز شده است؛ مانند فضاهای هتلی  که حتی جلوی آسانسورها و میانه راهروها مبلمان و فضای گسترده ای وجود دارد تا مهمانها هر لحظه که اراده کنند بتوانند استراحت کنند.

ارتفاع ساختمان های مجاور آسمان سرا کوتاه تر از ارتفاع این پروژه است، این موضوع باعث ایجاد امتداد دید وسیع شما به کوه و در اطراف به فضاهای سبز و سطح شهر تهران می شود.

دسترسی سواره به ساختمان آسمان سرا از طریق بلوار شاهین و خیابان پشتی آن، خیابان گلناز، امکان پذیر است و این موضوع برای عدم ایجاد ترافیک در پیک رفت و آمد ساکنین (صبح و بعد از ظهر) موثر است.